وقتی دوست داشتنی؛ دوست داشتنی نیست!

کلمات دنیای عجیبی دارند. دنیایی که عجیب است اما هیجان انگیز نیست. انگار که در اعماق دریا جا خوش کرده باشند. انگار که از ابتدای خلقت تا به حال تکان نخورده باشند و همیشه همان جا دست و پای شان را به کف دریا زنجیر کرده باشند. انگار که از همان ابتدا دوست داشتنی، همیشه دوست داشتنی باقی مانده و زیبا، همیشه همین قدر زیبا بوده است. یک چیز را می دانی؟ در دنیای کلمات همه چیز ساکن است، حتی اگر آن دریا طوفانی باشد و یا آرام و زیبا چشم را نوازش دهد. 

لحن اما تفاوت دارد. لحن آدم ها عجیب است، حتی عجیب تر از کلمات شان. لحن می تواند غوغا کند و دوست داشتنی را طوری ادا کند که دیگر دوست داشتنی نباشد! لحن درست شبیه امواج دریاست. گاهی طوفانی ست و گاهی آرام و متین... در تمام این سالها آدم ها اشتباهی می گفتند خیلی مهم است آدم قبل از حرف زدن، به کلماتی که می خواهد بگوید فکر کند. اما این طور نیست. حقیقت امر این است که آدم قبل از حرف زدن باید فکر کند اما نه به کلمات! بلکه به لحن بیان شان...

/ 2 نظر / 7 بازدید
غبار زمان

می‌بینم آپدیت کردی جوجه